Frans pistool, achtergebleven in Schore na de Franse terugtocht

In de vroege ochtend van 10 mei 1940 valt Duitsland Nederland binnen. Vanwege afspraken binnen de Volkerenbond, maar ook om een Duitse omsingeling van het Franse leger en het Britse expeditieleger in België en Frankrijk te voorkomen, krijgt Nederland steun van het Franse leger. Al aan het eind van de dag komen de eerste Franse versterkingen aan, vooral gemotoriseerde Franse troepen die vanuit Noord-Frankrijk via België doortrekken naar Zeeuws-Vlaanderen, Walcheren en Zuid-Beveland.

Nederland capituleert op 14 mei maar zoals bekend: Zeeland vecht door! Dat leidt niet alleen tot veel consternatie, maar ook tot grote onduidelijkheid. Diverse Nederlandse militairen verlaten hun verdedigingsstellingen met het idee dat heel Nederland gecapituleerd heeft. De volgende dag worden die stellingen al dan niet vrijwillig weer ingenomen.

 

 

Fransen niet opgewassen tegen Duitse elite-troepen 
De Fransen hebben intussen op Zuid-Beveland diverse verdedigingsstellingen betrokken, maar ze zijn allerminst opgewassen tegen de Duitse tegenstander. Nadat de Kreekrakstellingen en de Zanddijkstelling op 15 mei zijn gevallen, kunnen de Fransen de Duitse opmars ter hoogte van het Kanaal door Zuid-Beveland nog even afremmen. Er wordt fel gevochten de Postbrug bij Wemeldinge en in de buurt van Vlake. Ook op de ochtend van 16 mei wordt op verschillende plaatsen in de (huidige) gemeente Kapelle nog gevochten. Vanaf 11.00 uur komen er echter alleen nog tegenvallende berichten van de eenheden binnen. Tegen de middag wordt duidelijk dat de tegenaanvallen van de Fransen zijn mislukt; ze kunnen niet anders meer dan zich terugtrekken en via de Westerschelde steken ze over richting Zeeuws-Vlaanderen. Zeeland capituleert op 17 mei.

Zeeland bezet, Duitse soldaten trekken in bij lokale bevolking
In 1942 trouwen W.J. (Willem-Jan) Bierens en W.G. (Wilhelmina Geertruida) Bierens – Kole en gaan wonen in een boerderij aan de Zandweg te Schore (Zuid-Beveland). Dit is precies het gebied dat in 1940 het strijdtoneel vormde en dat, met het kanaal door Zuid-Beveland in de achtertuin, nog steeds van strategisch belang was. Mede daarom zitten er daarom de hele oorlog Duitsers ingekwartierd op de boerderij en in de landerijen rondom de boerderij staan stukken geschut opgesteld om het (oude) kanaal door Zuid-Beveland te verdedigen.

Bevrijding in zicht! Frans pistool blijft achter in Schore
Wanneer de Duitsers horen van de gevechten rondom de Brabantse Wal en de Schotse landing op de kust van Zuid-Beveland, krijgen zij het beval om terug te trekken richting Walcheren. Hitler had eerder Walcheren tot Festung uitgeroepen, hetgeen betekent het eiland ten koste van alles moet worden verdedigd.

Het vertrek van de Duitse artillerie soldaten verloopt ging snel en chaotisch. Bij vertrek geeft één van de Duitse soldaten een vuurwapen aan de heer en mevrouw Bierens. Hij wil ze daarmee bedanken voor de goede zorgen. Niet zo verwonderlijk eigenlijk, want het is een Frans pistool en als een Duitse militair gevangen werd genomen en hij had een buitgemaakt wapen bij zich was dat een risico voor hem.

Uit onderzoek blijkt dat het pistool afkomstig is van Lieutenant (luitenant) Colin, commandant was van de 68 GRDI (Groupe de Reconnaissance de Division d’Infanterie). Deze mitrailleureenheid is in 1940 gelegerd in de omgeving van de boerderij. Waarschijnlijk heeft de luitenant dit pistool per abuis laten liggen en hebben de Duitsers dit later gewoon vonden.

Het gaat om 9-schots halfautomatisch centraalvuurpistool als ‘Union’, kaliber 7.65 x 17 HR (.32 ACP), met wapennummer: 263.