J.D.C. Sixsmith | The Cameronians

Tijdens de opening van het Bevrijdingsmuseum op 31 oktober 2009 was Mike Sixsmith aanwezig. Mike is de zoon van majoor J.D.C. Sixsmith die op 3 november 1944 sneuvelde aan de Binnendijk te Nieuw- en Stint Joosland tijdens operatie Mallard.

Op zaterdag 1 november 2009 (een dag na de opening) bezocht Mike nogmaals het museum, tijdens dit bezoek bracht hij enkele persoonlijke objecten van zijn vader mee die hij graag wilde schenken.

Het ging om zijn kompas, persoonlijke bijbeltje en notitieboekje  wat hij bij zich had toen hij dodelijk werd getroffen. Deze objecten zijn teruggestuurd naar zijn weduwe mevrouw Helen Sixsmith in 1944.  Ook zijn doedelzak en sporran die hij voor zijn vertrek in 1940 voor het laatst gebruikt had maakte onderdeel uit van de schenking.

Het verhaal achter de gesneuvelde majoor:
De eerste fase van operatie Mallard was goed verlopen, omdat men het Sloe zonder grote problemen was overgestoken en de Duitse verdedigers aan de zeedijk, Derby, konden worden overmeesterd.

De tweede fase bestond uit het vestigen van een bruggenhoofd op Walcheren. De Bijleveldhoeve van Arjaan Noom op Derby Left, de linkerflank, werd snel ingenomen door de B-compagnie. De D-compagnie volgde kort daarop. De rechterflank, Leger Right, was in handen van de A- en C-compagnie.

Alles leek vrij soepel te gaan en de verwachting was daarom ook dat de opmars kon worden voortgezet. Gaandeweg kwam de linkerflank met de B- en D-compagnie onder zware druk te staan. De opmarsroute voor de B- en D-compagnie liep via de Oostweg, langs het Hof Land- en Zeezicht van Mol naar het tweede doel, de Binnendijk. Deze dijk zouden ze over moeten en het terrein in de Oud Sint Jooslandpolder moeten zuiveren.

Korporaal (Cpl.) Bill Miller vertelt over het oprukken naar de Binnendijk het volgende: "Na het veroveren van de eerste boerderij [Bijleveldhoeve] gingen we verder naar de volgende boerderij (Land- en Zeezicht) die in brand stond, waarin de varkens schreeuwden toen ze levend verbrandden. Op dit moment opende plotseling een Duits machinegeweer het vuur vanaf de linkerzijde. We moesten dekking zoeken in een sloot vol met water. Onze 'Vickers' beantwoordden onmiddellijk het vuur en Rfn. Burns en Rfn. Dunlop probeerden het mitrailleursnest uit te schakelen. We gingen vooruit in de sloot richting de boerderij, maar werden toen ineens bestookt met 88mm granaten en mortieren. Het gelukte ons bij de in brand staande boerderij te komen. Toen majoor Sixsmith en ik daarnaar toe renden kwam een mortier bij ons neer die gelukkig niet explodeerde. De majoor zei tegen me: "Als deze was geëxplodeerd dan waren we allebei dood geweest." Ongeveer tien minuten later sneuvelde de majoor bij de Binnendijk."

Bron: Slagveld Sloedam | auteur: R.E. Hoebeke