Noodzender | Gibson Girl | BC-778

Vanaf 1941 gebruikte de Duitse Luftwaffe in hun vliegtuigen een noodzender, NS2, ontworpen door de firma Fieseke & Höpfner. Deze kleine zender werkte geheel zelfstandig en was waterdicht, kon drijven en kreeg zijn stroom van een handgenerator.

De Engelsen bouwden op basis van een van buitgemaakt exemplaar een soortgelijke noodzender, de T1333. Midden 1941 werd een verbeterde versie van de NS2, de NSG2, buitgemaakt. Het ontbrak de Engelsen op dat moment echter aan capaciteit om hier gelijk iets mee te doen en daarom werd het apparaat tijdens een militaire missie naar de USA meegenomen. Het Amerikaanse bedrijf Bendix Aviation Limited werd benaderd en toen ook de US Army en Navy geïnteresseerd bleken, ontstond het plan gezamenlijk een Allied Dinghy Set te ontwikkelen. Nadat de USA wat later direct in de oorlog was betrokken, kwam dit plan in een stroomversnelling en werd er gelijk een order geplaatst voor niet minder dan 11.600 sets, af te leveren “….zo snel als menselijk maar mogelijk is ….”. De eerste sets werden in de laatste week van mei 1942 afgeleverd, aanvankelijk enkel door Bendix maar later werden de sets ook elders in elkaar gezet.

Door de vorm kreeg het apparaat al snel de bijnaam 'Gibson Girl', een verwijzing naar de smalle tailles in de modetekeningen uit 1890 van Charles Gibson.

De noodzender werd vaak ingebouwd in een reddingbootje, de Dinghy. en bestond uit een handgenerator waarmee een noodsignaal kon worden uitgezonden, waarmee de locatie van bemanningsleden kon worden bepaald. Ook werden ze soms aan een parachute afgeworpen naar overlevenden op zee. De zender werd gebruikt door het apparaat tussen de knieën te klemmen en met de hand aan te zwengelen. Het apparaat kon automatisch een SOS signaal uitzenden, maar ook met de hand bediend worden om berichten te verzenden. Alle onderdelen waren uitgevoerd in geel en/of oranje. De antenne was bevestigd aan een luchtballon. Deze werd gevuld met een gaspatroon. Ook kon een vlieger worden afgevuurd om de antenne omhoog te krijgen.

Het Amerikaanse apparaat werd bekend als de BC-778 en leek qua vorm als twee druppels water op de Duitse NS2, maar was technisch gezien superieur aan zowel de Duitse als Engelse voorgangers.

Onze Gibson Girl is (in 1944) achtergebleven op Schouwen-Duiveland.